LymeNet Nederland
Informatie over de ziekte van Lyme
home > informatie > huidige pagina

Behandeling ziekte van Lyme

Informatie over de behandeling van de ziekte van Lyme, de verschillende visies die er over bestaan, en de standpunten van de ILADS over langdurige behandeling.

Duur behandeling met antibiotica

De ziekte van Lyme is een bacteriële infectie en wordt daarom bestreden met antibiotica. In Nederland volgen artsen meestal de CBO-richtlijnen, waarin maximaal 30 dagen antibiotica wordt aanbevolen. Dit zou voldoende zijn om alle Lyme-bacteriën te doden.

Vaak hebben mensen na een antibioticumbehandeling volgens de CBO-richtlijnen nog steeds klachten, of men voel zich enige tijd goed maar krijgt later toch weer klachten (persisterende klachten).

Als niet met microbiologisch onderzoek (kweek, PCR) is aangetoond dat er sprake is van persisterende infectie, dan wordt volgens de CBO-richtlijnen verondersteld dat alle Lyme-bacteriën zijn gedood en worden deze blijvende klachten post-Lyme-syndroom genoemd (post = na, achter).

Echter, het probleem hiervan is dat het nu juist vaak zo moeilijk is om de infectie aan te tonen. Volgens de ILADS zijn dergelijke veronderstellingen en methoden niet overtuigend en niet realistisch.

CBO-richtlijn Lyme-borreliose
ILADS-richtlijn Lyme-borreliose [PDF]

De standpunten van de ILADS

"Een overwicht van bewijsmateriaal wijst erop dat een actieve voortdurende besmetting de oorzaak van de blijvende symptomen in chronische Lyme is.

Er is nooit in de geschiedenis van deze ziekte één studie geweest die zelfs op de eenvoudigste manier bewijst dat 30 dagen van antibiotische behandeling de ziekte van Lyme geneest. Er is echter een overvloed aan documentatie in de V.S. en Europese medische literatuur dat met onderzoek van weefsel en kweek laat zien dat de korte kuren van antibiotische behandeling er niet in slagen om de Lyme-spirocheet uit te roeien.

Een ongecompliceerd geval van chronische Lyme vereist een gemiddelde van 6-12 maanden van hoge dosis antibiotische therapie. De terugkeer van symptomen en bewijsmateriaal van de voortdurende aanwezigheid van Borrelia burgdorferi wijst op de behoefte aan verdere behandeling. De zeer ernstige gevolgen van onbehandelde chronische blijvende Lyme-besmetting wegen zwaarder dan de potentiële gevolgen van antibiotische therapie op lange termijn.

Vele patiënten met de ziekte van Lyme hebben een behandeling nodig van 1-4 jaar, of tot de patiënt zonder symptomen is. Terugvallen komen voor en antibiotica ter onderhoud kunnen zijn vereist. Er zijn geen beschikbare tests om ons te verzekeren of het organisme is uitgeroeid of de patiënt is genezen."

Website ILADS
Behandelprotocollen van Lyme-specialisten. [PDF]

Waarom de Lyme-bacterie zo hardnekkig is

Als iemand net geïnfecteerd is, dan bevinden er zich eerst nog maar weinig Lyme-bacteriën in het lichaam en ook hebben ze zich nog niet verspreid. Maar de bacteriën zullen zich vermeerderen en zich verspreiden in het lichaam (dissemineren).

De bacterie trekt zich vaak terug uit het bloed en gaat in weefsels zitten die voor het immuunsysteem en antibiotica moeilijk te bereiken zijn, zoals in de gewrichten en in het centraal zenuwstelsel. Verder kan het immuunsysteem door de infectie worden ontweken en beïnvloed.

De Lyme-bacterie heeft zeer geavanceerde overlevingsmechismen die hem beschermen in een vijandige omgeving. Zo kan hij behalve in de normale spirocheet-vorm, ook in andere vormen vóórkomen. Hieronder staan 2 voorbeelden:

• de cystische vorm, waarbij de bacterie in een beschermend hulsel zit, wat hem beschermt tegen antibiotica en het immuunsysteem.
• de L-vorm of celwandloze vorm, waarbij de celwand ontbreekt, zodat de bacterie onzichtbaar is voor het immuunsysteem en antibiotica die op de celwand inwerken (bijv. Amoxicilline), geen effect hebben.

Verder heeft de Lyme-bacterie een zeer lange delingstijd en kan hij zeer lang in een rustfase blijven. In deze toestand heeft antibiotica geen effect.