Over je grens gaan..

Hier kan met andere forumleden worden gesproken over vanalles wat met Lyme of Lymepatiënten te maken heeft en niet bij andere forums past. Spreek je uit, geef tips, vraag om advies of hulp, etc.
Hayley
Berichten: 935
Lid geworden op: Vr 27 Apr 2012 20:35

Over je grens gaan..

Berichtdoor Hayley » Ma 17 Dec 2012 16:10

Kennen anderen dit ook of herkennen anderen op dit forum dit ook goed?
Het over je grens gaan?

Met mij gaat het steeds beter, maar nog steeds voel ik vaak pas achteraf dat ik over m'n grens ben gegaan.
Dat ervaar ik als zo naar en lastig, want soms lijkt het gewoon alsof ik er niet doorheen kom, zo is mijn lichaam dan vaak overbelast en zich aan het verzetten tegen de overbelasting..:(

Dit maal is het spreken bij mij een ware belasting, dat moet ik ook overal aangeven als ik ergens op gesprek kom b.v.
Erg weinig uithoudingsvermogen wat dat betreft en op een gegeven moment geeft mijn lichaam ook aan dat ik stoppen moet, nou lekker, en daar zit je dan, midden in een gesprek.
De klachten die ik dan krijg is, zuurstofgebrek, benauwdheid, trillen, duizelig en koortsig zelfs..

Graag hoor ik van anderen evt soortgelijke gevallen of het herkennen van het over je grens gaan in het algemeen..
En wat krijg je er dan zoal van?

Groetjes,

Hayley

Troptard
Berichten: 591
Lid geworden op: Do 6 Dec 2012 16:30
Locatie: Belgie

Re: Over je grens gaan..

Berichtdoor Troptard » Ma 17 Dec 2012 16:33

Komt me helemaal bekend voor !

Heel blij met bezoek maar opeens slaat het om ,kan ik gesprekken niet meer volgen ( zeker als er twee of meerderen praten) blij en tegelijk ongelukkig als bezoek vertrekt..

Heb ik de moed bij elkaar boodschappen te doen raakt mijn energie op,draai en tol ik en vind de kracht niet nog andere winkels af te doen,ik moet naar huis en kom met het hoogstnodige thuis om in leven te blijven en denk morgen hopelijk beter

Na ziekenhuisopname een berg papier,in te vullen door ziekenkas,vakbond,huisdokter... Denk je van zijn ze nu helemaal gek geworden,kan amper auto rijden! ? Moet gebeuren en weet op voorhand dit wordt roofbouw op mijn lichaam ten koste van andere dringende zaken...

Denk dat wat je schrijft hier bij de meeste bekend overkomt hoor ;)

Probeer altijd te hopen dat morgen beter zal zijn,en soms is dit zo ;)

Veel positiefs

Troptard

Hayley schreef:Kennen anderen dit ook of herkennen anderen op dit forum dit ook goed?
Het over je grens gaan?

Met mij gaat het steeds beter, maar nog steeds voel ik vaak pas achteraf dat ik over m'n grens ben gegaan.
Dat ervaar ik als zo naar en lastig, want soms lijkt het gewoon alsof ik er niet doorheen kom, zo is mijn lichaam dan vaak overbelast en zich aan het verzetten tegen de overbelasting..:(

Dit maal is het spreken bij mij een ware belasting, dat moet ik ook overal aangeven als ik ergens op gesprek kom b.v.
Erg weinig uithoudingsvermogen wat dat betreft en op een gegeven moment geeft mijn lichaam ook aan dat ik stoppen moet, nou lekker, en daar zit je dan, midden in een gesprek.
De klachten die ik dan krijg is, zuurstofgebrek, benauwdheid, trillen, duizelig en koortsig zelfs..

Graag hoor ik van anderen evt soortgelijke gevallen of het herkennen van het over je grens gaan in het algemeen..
En wat krijg je er dan zoal van?

Groetjes,

Hayley
Elke wijze uil begon ooit als uilskuiken

Hayley
Berichten: 935
Lid geworden op: Vr 27 Apr 2012 20:35

Re: Over je grens gaan..

Berichtdoor Hayley » Ma 17 Dec 2012 16:52

Hallo Troptard,

Ja klopt, met bezoek inderdaad heb ik dat ook, blij dat er bezoek is, maar dan ook weer blij op een gegeven moment als het weg is.
Dat komt omdat je op het moment dat het bezoek binnenkomt, nog geen klachten heb en mezelf aardig goed voel, dan kom je toch elke keer bedrogen uit.
Het overvalt je gewoon.

En inderdaad met boodschappen doen b.v., ik rijd meestal en vaak ga ik toch niet mee naar binnen en laat degene halen die dan met me is b.v.
Want alleen op pad met de auto of wat dan ook, vind ik ook nog zelfs risicovol.
Opeens is vaak iets teveel voor me.

Groet,

Hayley
Berichten: 935
Lid geworden op: Vr 27 Apr 2012 20:35

Re: Over je grens gaan..

Berichtdoor Hayley » Ma 17 Dec 2012 16:56

Troptard schreef:
Probeer altijd te hopen dat morgen beter zal zijn,en soms is dit zo ;)

Veel positiefs

Troptard


En inderdaad, de ene dag je lichaam opeens zo overstuur qua klachten, dan word je weer moedeloos soms.
De andere dag voel je je eigen sterk en heel erg goed.
Dat wispelturige is typisch Lyme hè..

frank1968
Berichten: 14
Lid geworden op: Do 20 Dec 2012 15:31

Re: Over je grens gaan..

Berichtdoor frank1968 » Di 8 Jan 2013 12:41

hier idem,

voorbeeldje, ik kwam gistermorgen uit bed en voelde me goed, erg goed eigenlijk. dus na mijn rondje met de hond even lekker aan de slag in huis, beetje poetsen, opruimen, stofzuigen enz. gistermiddag een lekkere pan boerenkool klaargemaakt voor vrouw en kinderen, heerlijk als je weer wat kunt doen.....dacht ik

vannacht een kloten nacht gehad, hevige rugpijn, hoofdpijn, misselijk, regelmatig wakker. vandaag een compleet wrak. kan bijna niet lopen, kan me niet concentreren, ben vergeetachtig, heb hoofdpijn, rugpijn, uitstraling naar de benen, geen gevoel in de rechtervoet en links tintelingen. om depressief van te worden.

ik ben van nature een heel positief persoon, zie altijd de zon achter de wolken schijnen. ondanks dat dat ook minder word ga ik gewoon proberen te denken dat het morgen mischien wel weer iets beter gaat.

Hayley
Berichten: 935
Lid geworden op: Vr 27 Apr 2012 20:35

Re: Over je grens gaan..

Berichtdoor Hayley » Di 8 Jan 2013 14:01

Vorige week had ik nog zo'n zware nacht, nadat ik overdag veel en veel teveel heb gedaan, en je weet eigenlijk dat je dat nog niet moet doen.
Maar..ik werd heel heet en koortsig over m'n hele lichaam en heb uren ziek liggen zijn en me vreselijk gevoeld.
Ik kon ook echt niet normaal slapen, werd tig keer wakker vanwege dat m'n lichaam overstuur was en het ging pas na een paar uurtjes over, dus een hele nare nacht gehad.

Die grenzen moet ik echt in de gaten blijven houden.
Toen ik eerder herstellende was, heb ik dit ook soortgelijk meegemaakt, maar m'n grenzen kon ik steeds meer en meer verleggen toen, tot op een gegeven moment er bijna helemaal geen reactie meer kwam.
Dus hopen dat het weer zo gaat..


Terug naar “Lyme Café”

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Common Crawl [ Bot] en 5 gasten