Anti-kwakzalvers hebben oogkleppen op

Onderwerpen met wetenschappelijke, medische of algemene gezondheidsgerelateerde informatie en discussie dat niet specifiek betrekking heeft op de ziekte van Lyme.
Jans
Berichten: 2301
Lid geworden op: Zo 1 Okt 2006 12:54
Locatie: Friesland

Anti-kwakzalvers hebben oogkleppen op

Berichtdoor Jans » Vr 4 Feb 2011 23:43

Artikel Leeuwarder Courant, 4 februari 2010

Anti-kwakzalvers hebben oogkleppen op

Actievoerders van De Vereniging tegen Kwakzalverij voeren morgen actie tegen homeopathie. Die werkt niet, menen zij.
Regulier versus alternatief.
De stelling: Critici van alternatieve genezers hebben oogkleppen op.

Ergens in Amsterdam gaan stoere actievoerders van de Vereniging tegen Kwakzalverij morgen homeopathische middelen innemen. Een overdosis zelfs. ,,Homeopathie helpt alleen als je er in gelooft, want het middel bevat geen werkzame stof’’, zegt actievoerster en bestuurslid Catherine de Jong. En daarom slaan ze lekker veel homeopathische middeltjes achterover.
De middelen zijn zo verdund, daar merken ze niets van, zeggen haar medestanders. Dat klopt, want wie zich daadwerkelijk verdiept in de homeopathie weet dat een heel klein beetje werkzame stof bij herhaling gaat werken. Dus ze bewijzen er ook niet mee dat homeopathie niet werkt. Een zinloze actie dus, ze tonen er alleen maar mee aan dat ze hun oogkleppen niet af willen doen.
Uit onderzoek van de Universiteit in Utrecht (2006) blijkt dat er jaarlijks zo’n 41.000 mensen door medicijnvergiftiging in Nederlandse ziekenhuizen belanden.
Van hen overlijden er 1250, bijna 1800 patiënten houden blijvend letsel. Kan de Vereni- ging tegen Kwakzalverij daar niet beter haar aandacht op richten? Of is het alleen kwakzalverij als het alternatieve genezers betreft?
Keuzevrijheid is een groot goed, ook in de geneeskunde. De Vereniging tegen Kwakzalverij bijt zich vast in het aantonen van wetenschappelijk bewijs voor de werking van homeopathie, bio-feedback, orthomoleculaire geneeskunde, shiatsu, (elektro-)acupuntuur, craniosa- craaltherapie en andere alternatieve geneeswijzen, waar naar
schatting zo’n miljoen Nederlanders gebruik van maakt of heeft gemaakt.
De Vereniging tegen Kwakzalverij is een rare club. Wie ‘heult’ met alternatieve geneeswijzen, deugt niet. En wie op enige wijze probeert wetenschappelijk bewijs aan te voeren vóór de werking ervan, deugt ook niet.
In december nog richtte de vereniging haar pijlen op het Erasmus Medisch Centrum. Dat meldde dat uit wetenschappelijk onderzoek bleek dat acupunctuur helpt bij een stuitligging van een baby. Is er een wetenschappelijke onderbouwing, is het weer niet goed, want de Vereniging tegen de Kwakzalverij trok direct fel van leer.
Studies die de werking van reguliere behandelingen of medicijnen op dezelfde manier bewijzen, worden blijkbaar wel klakkeloos door de vereniging aangenomen. Het Erasmus Medisch Centrum deugt sowieso niet, zo valt te lezen op de site. ,,Het Erasmus MC heeft een dubieuze traditie van het accepteren van ondermaatse proefschriften op alternatief-genees- kundig gebied.’’
Met glucosamine als middel tegen gewrichtsslijtage – tegenwoordig ook voorgeschreven door orthopeden – veegt de Vereniging de vloer aan. Acupunctuur in het ziekenhuis, wat tegenwoordig ook al gebeurt, dat is uit den boze. Alles wat maar een beetje riekt naar alternatief, dat is bij de Vereniging per definitie verdacht.
Terwijl regulier en alternatief van elkaar kunnen leren. Het één sluit het andere niet uit. Als het bevorderen van de gezondheid het gemeenschappelijk doel is, dan moet dat toch niet moeilijk zijn. Of zijn het de economische belangen die de toenadering tegenhouden?
Alternatief is aanvullend en geen vervanging van reguliere zorg. En natuurlijk moeten patiënten kritisch kijken naar welke alternatief therapeut ze gaan. Wees zeker dat deze lid is van een beroepsvereniging. Er zijn kwakzalvers onder de alternatieve therapeuten. Als er een meent dan ziektes als kanker met alleen gedachtekracht of vitaminepreparaten te genezen is, moet de patiënt snel de biezen pakken en zich in het ziekenhuis melden.
,,Ik kan niet zeggen dat homeopathie in alles gelijk heeft. Wat ik nu kan zeggen, is dat de hoge verdunningen juist zijn. Hoge verdunningen van iets zijn niet niets. Het zijn waterstructuren die de originele moleculen nabootsen.’’ Woorden van een zot? Nee, ze zijn van professor Luc Montagnier, de gerespecteeerde Franse viroloog die in 2008 de Nobelprijs won voor de ontdekking van het AIDS-virus.
Hij gaat verder onderzoek doen naar elektromagnetische golven die door DNA in water worden voortgebracht. Het zal wel weer tegen het zere been zijn van de Vereniging tegen Kwakzalverij. Montagnier: ,,Het is geen kwakzalverij. Dit zijn werkelijke fenomenen die verdere studie verdienen.’’


De weblogversie van dit artikel leidde inmiddels tot onderstaande reacties:
Als er een wetenschappelijk onderzoek is dat de werking van een alternatieve geneeswijze aantoont, én dat onderzoek kan herhaald worden met dezelfde resultaten, dan zal de Vereniging tegen de Kwakzalverij die geneeswijze accepteren als volwaardig. (...) Naar de werking van homeopathie zijn al duizenden onderzoeken geweest, en nog nooit is de werking aangetoond. Dat is dus een duidelijk geval van kwakzalverij. En verder is het hebben van een beroepsvereniging en vergoeding door verzekeraars geen enkele garantie dat iets geen kwakzalverij zou zijn. Er is maar één methode om werking van een geneeswijze aan te tonen: het dubbelblinde onderzoek.

(...) Van elk geneesmiddel moet bekend zijn wat er precies in de pil of het drankje zit. Dit wordt op het doosje vermeld in gangbare eenheden zoals bijvoorbeeld milligram per tablet. Als de producenten van homeopathische middelen verplicht zouden worden zich aan de regels te houden die voor geneesmiddelen gelden, dan zou op de flesjes met druppels komen te staan: samenstelling: (bv) water 50 procent alcohol 50 procent, en op de flesjes met granules: bevat alleen suiker. Dat zou eerlijke consumenteninformatie zijn. Elke koper kan zien wat hij koopt. Homeopathie, daar zit niks in.


LC-20110204-NO01007004.pdf
Je hebt niet voldoende permissies om de bijlagen te bekijken van dit bericht.

bamboe
Berichten: 4028
Lid geworden op: Di 23 Dec 2008 4:30

Re: Anti-kwakzalvers hebben oogkleppen op

Berichtdoor bamboe » Za 5 Feb 2011 6:06

http://www.homeopathytoday.org/?p=346

¨Late-stage Lyme disease & homeopathy

September 30, 2008 by admin

Dear Editor:

The articles about Lyme disease in the July/August issue inspired me to share my own experience with Lyme and successful homeopathic treatment.

Somewhere around the beginning of 2006, I began to notice periods of fatigue, poor balance, tremor in my hands, ringing in my ears, and poor concentration. Because my symptoms were mild and gradual, I attributed them to aging (I am 66).

Even before this, I had noticed what my optometrist called “floaters” in my eyes, but neither he nor I understood the connection at the time. Later in my own research, I learned that this can be an early sign of Lyme. In hindsight, it seems likely that I became infected with Lyme in August 2005 when the floaters first appeared.

In October 2006, my knee swelled up. A chiropractor gave me some exercises that seemed to help a little, but my knee pain was still too great to allow me to continue yoga. Four months later, my knee swelled much larger than before. The pain was so great I had to use crutches and avoid putting any weight on that leg. I went for extensive blood tests to find out what was wrong—the test for Lyme antibodies came back positive and the Western Blot test showed “late stage Lyme Disease.”

I was scared. I had heard terrible things about how Lyme disease can lead to brain dysfunctions, can affect the heart and other organs, and can become chronic. I began to research everything I could about Lyme disease to decide what to do. The three choices I explored were: homeopathic treatment, antibiotic treatment, and naturopathic herbal treatment.

Of course I received an avalanche of advice from people who were worried about me. Nobody—but nobody—told me to go with homeopathy. Quite a few, including several conventional physicians, advised me to start antibiotics right away. This might be good advice, I thought, if I had found out promptly about the Lyme. But my blood tests showed that I had had Lyme for at least six months, perhaps longer. Their advice conflicted with what I had found out from my research: that perhaps a third of people who have late-stage Lyme are not helped by antibiotics; instead, the antibiotics make them worse, and the disease becomes chronic. As soon as the antibiotics are withdrawn, the Lyme reappears.

As part of my research, I talked with four people who had chronic Lyme disease. All had received and were disillusioned with antibiotic treatment. None had received homeopathic treatment. On the other hand, I talked by phone with a woman whose husband and daughter both had received homeopathic treatment for Lyme. Her daughter had had homeopathic treatment from the start and slowly got better over six months; she was symptom-free and had been well for years. The woman’s husband received conventional antibiotic treatment at first but continued to have problems. When he saw how well his daughter was doing, he decided to take the homeopathic route also. It took him longer, perhaps a year, but he is now recovered and has been fine for years.

The article I found most helpful was by a homeopathic physician, Ronald D. Whitmont, MD, “Homeopathy and Lyme Disease,” which I found online at http://www.homeopathicmd.com. It helped me believe that I was making the right choice.

On February 23, 2007, my classical homeopath gave me a single high-potency dose of Borrelia Burgdorferi (a homeopathic remedy prepared from the bacteria that causes Lyme disease). She also recommended weekly acupuncture treatments and the immune-supporting herbs astragalus, echinacea, and goldenseal at certain times.

For about six weeks after I took the Borrelia remedy, I could feel my body fighting hard against the Lyme disease. I was able to carry on most of my normal activities, but I had some swollen glands, a very slight fever, headaches that would come and go, and periods of unusual fatigue. I reported these symptoms to my homeopath, who told me they were good signs of healing. And she was right. After a few weeks, the symptoms became less and less and gradually disappeared along with my original Lyme symptoms. In a few months, I was 90% better.

Within a year I could testify that I was fully recovered and have remained so. I am very happy with the outcome of my homeopathic treatment.

Darien Gardner
Northampton, MA¨


--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

http://news.bbc.co.uk/2/hi/uk_news/engl ... 454856.stm

New study is boost to homoeopathy

A study at Bristol Homoeopathic Hospital shows over 70% of patients with chronic diseases reported positive health changes after treatment.

More than 6,500 patients took part in the six-year study with problems such as eczema to menopause and arthritis.

The biggest improvements were seen in children - 89% of under 16s with asthma reported improvement.

Of the group, 75% felt 'better' or 'much better', as did 68% of eczema patients under 16.

The results come just months after a study in The Lancet concluded that using homeopathy was no better than taking dummy drugs.

These results clearly demonstrate the value of homeopathy in the NHS
Dr David Spence

The Swiss-UK review of 110 trials found no convincing evidence the treatment worked any better than a placebo.

The row over homoeopathy has been raging for years.

The therapy is based on the principle of treating like with like.

For instance, someone with an allergy, for example, who was using homeopathic medicines would attempt to beat it with an ultra-diluted dose of an agent that would cause the same symptoms.

Dr David Spence, Clinical Director and Consultant Physician at Bristol Homeopathic Hospital and Chairman of the British Homoeopathic Association, a co-author of the new study, said: "These results clearly demonstrate the value of homeopathy in the NHS."

All the patients were referred by their GP or hospital specialist and many had tried conventional treatment first without success.

Professor Matthias Egger, of the University of Berne, who worked on The Lancet study said the study was weakened by the lack of a comparison group.

He also questioned the validity of the way the study recorded improvements in patients' conditions.

"Patients were simply asked by their homoeopathic doctor whether they felt better, and it is well known that in this situation many patients will come up with the answer the doctor wants to hear."


---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

ANEKDOTE OVER 1 VAN DE GRONDLEGGERS VAN DE HEDENDAAGSE HOMEOPATHIE: CONSTANTINE HERING

http://www.wholehealthnow.com/homeopath ... ering.html

¨While attending Leipzig University, in Germany, Hering was the student assistant of a doctor who had been asked to write a book to disprove the legitimacy of homeopathy. However, the doctor's busy schedule forced him to refer the project to his assistant, who eagerly accepted the assignment. Hering ardently studied the writings and teachings of Samuel Hahnemann, known as the "founder" of homeopathy; and expanded his research by conducting experiments and repeated provings.

Hering had a dramatic change of heart when he received successful homeopathic treatment for a wound that had become inflamed and seriously infected. After this experience, he decided to quit his job and leave the University.
¨

Martijn
Berichten: 2966
Lid geworden op: Do 23 Okt 2003 22:40
Locatie: Friesland

Re: Anti-kwakzalvers hebben oogkleppen op

Berichtdoor Martijn » Za 5 Feb 2011 15:36

bamboe schreef:
A study at Bristol Homoeopathic Hospital shows over 70% of patients with chronic diseases reported positive health changes after treatment.

(...)

Professor Matthias Egger, of the University of Berne, who worked on The Lancet study said the study was weakened by the lack of a comparison group.

He also questioned the validity of the way the study recorded improvements in patients' conditions.

"Patients were simply asked by their homoeopathic doctor whether they felt better, and it is well known that in this situation many patients will come up with the answer the doctor wants to hear."

marcv
Berichten: 368
Lid geworden op: Vr 12 Jun 2009 23:12

Re: Anti-kwakzalvers hebben oogkleppen op

Berichtdoor marcv » Za 5 Feb 2011 22:54

Darien Gardner schrijft:
On February 23, 2007, my classical homeopath gave me a single high-potency dose of Borrelia Burgdorferi (a homeopathic remedy prepared from the bacteria that causes Lyme disease). She also recommended weekly acupuncture treatments and the immune-supporting herbs astragalus, echinacea, and goldenseal at certain times.
…….
I am very happy with the outcome of my homeopathic treatment.


Natuurlijk fijn dat ze opgeknapt is, maar die behandeling is een mix van 3 drie dingen geweest, homeopathie, accupunctuur en kruiden; astragalus en echinacea versterken en moduleren het immuunsysteem, goldenseal is een "herbal antibiotic". (overigens wordt door sommige herbalisten astragalus afgeraden bij chronische lyme).
Punt: de combinatie heeft gewerkt, ev. i.c.m. placebo-effect. Je kan dit onmogelijk als bewijs voor werkzaamheid van homeopathie aanvoeren, voor zover dat kan met 1 case dan ook nog.

Jans
Berichten: 2301
Lid geworden op: Zo 1 Okt 2006 12:54
Locatie: Friesland

Re: Anti-kwakzalvers hebben oogkleppen op

Berichtdoor Jans » Zo 6 Feb 2011 15:21

Het zwakke aan veel alternatieve behandelingen is dat er nauwelijks of geen gedegen onderzoek gedaan wordt naar de werkzaamheid en ik heb nooit begrepen waarom de (serieuze tak van deze) sector niet veel meer hun best doet om uit het dubieuze daglicht te komen.
Het wordt een Vereniging tegen Kwakzalvers en andere critici in die zin vaak wel heel gemakkelijk gemaakt.

Mij gaat het te ver om te veronderstellen dat alle successen toegeschreven aan alternatieve behandelingen toe te schrijven zijn aan placebo-effect of welke andere termen je daar ook aan toe wilt kennen.
Belangrijk blijft het voor de gemiddelde consument om het kaf van het koren te scheiden en ik onderschrijf het volgende citaat.

Artikel LC schreef:Terwijl regulier en alternatief van elkaar kunnen leren. Het één sluit het andere niet uit. Als het bevorderen van de gezondheid het gemeenschappelijk doel is, dan moet dat toch niet moeilijk zijn. Of zijn het de economische belangen die de toenadering tegenhouden?
Alternatief is aanvullend en geen vervanging van reguliere zorg. En natuurlijk moeten patiënten kritisch kijken naar welke alternatief therapeut ze gaan. Wees zeker dat deze lid is van een beroepsvereniging. Er zijn kwakzalvers onder de alternatieve therapeuten. Als er een meent dan ziektes als kanker met alleen gedachtekracht of vitaminepreparaten te genezen is, moet de patiënt snel de biezen pakken en zich in het ziekenhuis melden.

eus
Berichten: 1012
Lid geworden op: Vr 15 Jan 2010 13:49

Re: Anti-kwakzalvers hebben oogkleppen op

Berichtdoor eus » Ma 7 Feb 2011 16:34

Nobelprijswinnaar Montagnier neemt homeopathie serieus
Nobelprijswinnaar Montagnier neemt homeopathie serieus

“Ik kan niet zeggen dat homeopathie in alles gelijk heeft. Wat ik nu kan zeggen, is dat de hoge verdunningen juist zijn. Hoge verdunningen van iets zijn niet niets. Het zijn waterstructuren die de originele moleculen nabootsen.”

Deze krachtige uitspraak deed professor Luc Montagnier in een opmerkelijk interview dat gepubliceerd is in SCIENCE magazine van 24 december 2010. Hierin beschrijft professor Luc Montagnier, een Franse viroloog die medeontdekker is van het HIV en die de Nobelprijs won in 2008, zijn nieuwste werk dat belangrijke implicaties heeft voor de homeopathie.

Montagnier is ook oprichter en voorzitter van de World Foundation for AIDS Research and Prevention.

In een studie die werd gepubliceerd in 2009 toonde Montagnier aan dat bepaalde bacteriële DNA-strengen in staat zijn om elektromagnetische golven te induceren, zelfs bij hoge waterige verdunningen van 10^18. Deze studie vormde een belangrijke bijdrage tot het toenemende bewijs in fundamenteel onderzoek met directe relevantie voor de homeopathie.

Montagnier zal de leiding op zich nemen van een nieuw onderzoeksinstituut aan de Jiaotong universiteit in Shanghai en is van plan om het fenomeen te bestuderen van elektromagnetische golven die door DNA in water worden voortgebracht. Zijn onderzoeksteam zal zowel de theoretische basis bestuderen als de mogelijke toepassingen in de geneeskunde.

In het interview zegt Montagnier dat hij dit onderzoek niet kan voortzetten in Frankrijk omdat hij daar niet veel fondsen heeft. Vanwege de Franse pensioenwetten mag hij niet langer in een overheidsinstituut werken. Maar er is ook een andere reden. Toen hij gelden uit andere bronnen wilde aanwenden, werd hem dit geweigerd. Montagnier meent dat er in Europa een soort angst heerst rond dit onderwerp.

In dit verband verwijst hij naar dr. Jacques Benveniste, een Franse arts/wetenschapper die onderzoek verrichte naar homeopathische doses. Montagnier beschouwt hem als een “moderne Galileo.” “Benveniste werd door iedereen uitgestoten, omdat hij te ver vooruit was. Hij verloor alles, zijn laboratorium, zijn geld… Ik denk dat hij grotendeels gelijk had, maar het probleem was dat zijn resultaten niet 100% reproduceerbaar waren.” “Er is mij verteld dat sommige mensen Benveniste’s resultaten gereproduceerd hebben, maar dat ze bang zijn om ze te publiceren vanwege de intellectuele terreur van mensen die het niet begrijpen.”

Montagnier is niet bezorgd dat zijn collega’s zullen denken dat hij in pseudowetenschap terecht is gekomen. Hij antwoordde: “Nee, omdat het geen pseudowetenschap is. Het is geen kwakzalverij. Dit zijn werkelijke fenomenen die verdere studie verdienen.”

Het volledige interview is beschikbaar op de website van Science.

Bron; http://www.vhan.nl
De overwinning is
niet altijd voor de snelsten,
of de sterksten,
maar voor hen die volhouden

Jans
Berichten: 2301
Lid geworden op: Zo 1 Okt 2006 12:54
Locatie: Friesland

Re: Anti-kwakzalvers hebben oogkleppen op

Berichtdoor Jans » Di 8 Feb 2011 12:23

http://www.lumc.nl/0000/13390/13543/809 ... 028185/#n7

Feiten en meningen in medische wetenschap

‘Slightly nervous’, ofte wel ‘een weinig zenuwachtig’. Dat is hoe prof. dr. J.P. Vandenbroucke zich voelt bij zijn eigen analyse van de manier waarop medische kennis tot stand komt. Meningen en theorieën blijken een grote invloed te hebben op de uitkomsten van het meest ‘objectieve’ soort studies. Feiten worden ten dele gemaakt door geloof. Omgekeerd heeft een fundamentele theorie alleen betekenis in het licht van eerder verzamelde ‘feiten’. Vandenbroucke zette dit alles aan de hand van heldere voorbeelden uiteen in Londen, waar hij op 9 oktober 1997 een voordracht hield ter gelegenheid van het 175 jarig bestaan van het gerenommeerde medische vaktijdschrift The Lancet. Na afloop waren zijn hooggeleerde toehoorders vermoedelijk wat minder zeker van hun zekerheden.


Homeopathie werkt?
Als de meest betrouwbare manier om feiten te verzamelen geldt in de geneeskunde de dubbelblinde gerandomiseerde studie, waarin patiënten of proefpersonen door het lot worden toegewezen aan twee of meer groepen. Elke groep krijgt een andere behandeling, liefst zonder dat de behandelaar weet wie welke behandeling krijgt (bij geneesmiddelen kan men bijvoorbeeld de tabletten identiek van uiterlijk maken). Invloed door de onderzoekers wordt dus geminimaliseerd. Kortom, dit is een opzet die zo veel mogelijk objectiviteit garandeert. De ‘feiten’ die uit zulk onderzoek komen, vormen de harde kern van alle klinische kennis. Helaas bleek uit Vandenbrouckes voordracht dat ook deze bron van kennis niet volledig zuiver is. Ook in dit soort studies vertonen de uitkomsten een duidelijke trend om de mening van de onderzoekers te bevestigen. Natuurlijk speelt daarbij ook een rol dat onderzoekers sommige studies niet of slechts in onbekende tijdschriften publiceren. Als een verwacht effect uitblijft, is de waarde van de resultaten geringer.
 Maar er zijn vreemdere zaken aan de hand met de gecontroleerde gerandomiseerde studies. Als men blindelings in de resultaten ervan zou geloven, moet de complete farmacologie op de helling, want dan zou homeopathie ongeveer net zo effectief zijn als menig ‘erkend’ allopathisch geneesmiddel. Dat bleek uit een analyse van een aantal goed opgezette gecontroleerde studies waarin de werking van homeopathische geneesmiddelen werd vergeleken met de werking van het oplosmiddel.
Vandenbroucke gelooft geen moment in homeopathie. Hij legde uit dat zijn ongeloof op dat punt niet hetzelfde is als gebrek aan duidelijkheid over de werking, zoals men bij zeer veel effectieve allopathische geneesmiddelen kan twijfelen over het werkingsmechanisme. “In de homeopathie is de situatie anders; er is een oneindige verdunning die elke mogelijkheid van chemische activiteit uitsluit”, hield hij zijn Londense toehoorders voor. Met andere woorden: chemisch gezien zijn het oplosmiddel en het homeopathische geneesmiddel identiek. Elk ‘effect’ moet op toeval berusten. En toch blijkt uit grote studies dat er ‘effect’ wordt gevonden bij verdunningen die elke werking onmogelijk zouden moeten maken. Dat is volgens Vandenbroucke niet te verklaren uit het weglaten van studies waarin geen effect optrad – dan zouden er zo’n vierhonderd goed opgezette studies waarin geen effect werd gevonden, nooit gepubliceerd zijn. Het gevonden effect moet dus berusten op fouten in de opzet van gecontroleerde gerandomiseerde studies.

‘Evidence based’
In het geval van homeopathie is het op theoretische gronden onaannemelijk dat de feiten kloppen. Maar hoe zeker zijn die vele feiten, die wel overeenkomen met de verwachting? Vandenbroucke daagde zijn gehoor uit om bij de grafische weergave van de studies in plaats van homeopathie te denken aan hun favoriete behandeling van een bepaalde aandoening. De wetenschappelijke ‘feiten’ zouden de lezer dan sterken in zijn overtuiging. De basis van die ‘feiten’ zou even sterk (of even zwak) zijn als de ‘feiten’ die bewijzen dat homeopathie werkt.
Maar dat betekent dat het fundament onder de geneeskunde wankelt. ‘Evidence based medicine’ is de ‘hot topic’ van de jaren negentig. De ‘evidence’, de ‘feiten’, de harde data, liefst uit gerandomiseerd onderzoek, dienen de basis voor het medisch handelen te zijn. Als we ons daar niet aan vasthouden, glijden we weer af naar occultisme en theoretische verhandelingen die niet in de praktijk getoetst zijn.
Ook de laatste hoop op zekerheid veegde Vandenbroucke van tafel. Stel dat de ‘feiten’ uit klinische en epidemiologische studies overeenkomen met een ‘feit’ uit het fundamenteel onderzoek. Is dat geen bevestiging? Een voorbeeld: uit een recente publicatie in het tijdschrift Science blijkt dat bepaalde kankerverwekkende stoffen uit sigarettenrook een chemische binding aangaan met het p53 gen, waardoor dit gen op bepaalde specifieke plaatsen (‘hot spots’) wordt beschadigd. Het p53 gen is een van de populairste genen in het hedendaagse kankeronderzoek. In een groot deel van alle tumoren is dit gen beschadigd (gemuteerd) op precies die plaatsen die vaak het doelwit zijn van sigarettenrook. Kortom: groot nieuws, want eindelijk werd duidelijk hoe roken longkanker veroorzaakt.
Vandenbroucke vroeg zich af of iemand de moeite had genomen om dit moleculair-biologische ‘feit’ te bewijzen zonder de overweldigende hoeveelheid feitenmateriaal die aantoont dat rokers een sterk verhoogde kans op longkanker hebben. Verder wees hij erop dat dit nog maar het begin was van een echte verklaring. Zo is bijvoorbeeld niet bij alle patiënten met longkanker een afwijking aan het p53 gen te vinden. ‘Feiten’ uit fundamenteel onderzoek hebben dus alleen betekenis in de context van andere ‘feiten’ en een theorie die die feiten verklaart.

Los zand
Het was na deze omzwerving door de methoden van medisch wetenschappelijk onderzoek, dat Vandenbroucke aangaf, ‘slightly nervous’ te worden van zijn eigen gedachtegang. Het lag zeker niet in zijn bedoeling om een soort wetenschappelijk relativisme te prediken. Er zijn wetenschapsfilosofen en andere wijsgeren die elke vorm van waarheid wegrelativeren. Voor een praktisch georiënteerde wetenschap als de geneeskunde is dat een onaanvaardbare conclusie, die de Leidse epidemioloog dan ook niet wilde trekken. Hij citeerde de Deense medicus en wetenschapsfilosoof prof. dr. Henrik Wulff, die had gewezen op de wisselwerking tussen theorie en praktijk. Puur op feiten gebaseerde (empirische) kennis is onmogelijk, aldus de Deen, dat is net een stapel zandkorrels zonder enige samenhang of doel. “We hebben de theorie nodig om er structuur en een bedoeling aan te geven”.
Theorieën, zoals over de zin van aderlaten en de uurhoek van Saturnus, hebben terecht een slechte naam in de geneeskunde. Dogma’s werken meestal remmend op de kwaliteit van de zorg. Er zijn ook uit recenter jaren legio voorbeelden van verminkende of vernederende behandelingen die op geen enkele wetenschappelijke basis gefundeerd zijn. Maar naakte ‘feiten’ bestaan ook niet, zij ontlenen hun betekenis aan de theorie. Vandenbroucke besloot dit deel van zijn betoog met een citaat van de 18e eeuwse Schotse hoogleraar Cullen, die al in 1780 schreef dat de wetenschap een strijd is tussen dogma en empirie, ofte wel tussen theorie en ‘feiten’. Elk van beiden heeft volgens Cullen zijn onvolkomenheden en geen van beiden is voldoende om de werkelijkheid te verklaren. De geneeskunde uit de tijd van Cullen had in onze ogen nog vrijwel geen enkele werkzaamheid. Toch blijft zijn formulering van het probleem actueel. “Hij begreep dat theorieën en feiten evolueren en dat zij elkaar constant corrigeren. En dat verklaart ook dat wij in de huidige en hevige tegenstellingen nooit zullen ontsnappen aan de subjectiviteit; we maken allen onze keuze op een verschillende manier vanwege verschillen in inzicht en daardoor verschillende interpretaties. Alleen de toekomst zal het ons leren”.


Zie voor meer links over homeopathie en wetenschap http://www.infowebweistra.eu/homeopathie-wetenschap.htm

WillemT
Berichten: 399
Lid geworden op: Do 4 Okt 2007 18:06

Re: Anti-kwakzalvers hebben oogkleppen op

Berichtdoor WillemT » Di 8 Feb 2011 14:59

Het volgende artikel, afkomstig uit het tijdschrift “Skepsis”, geeft een overzicht over wetenschappelijk onderzoek over het effect van homeopathie. De stichting Skepsis werpt “een kritische blik op buitengewone beweringen, pseudowetenschappelijke theorieën, dubieuze therapieën en paranormale overtuigingen” (zie http://www.skepsis.nl )

Onderzoek in het kwadraat
Het laatste woord over homeopathie

Twee recente meta-meta-analyses hebben voorlopig het laatste woord. Een meta-analyse zes jaar geleden suggereerde dat `de' homeopathie iets meer doet dan een fopmiddel. Zelfs dat kan niet volgehouden worden.

Wat moet je je voorstellen wanneer je kennismaakt met een meta-meta-analyse? (1) Een overzicht van (literatuur)overzichten, een uitgebreide beoordeling van uitgebreide beoordelingen? Precies dat is het. Een nadeel zou kunnen zijn dat in elk van de bestudeerde overzichten al nuances verloren gaan, en dus al helemaal in een overzicht van overzichten. Een voordeel daarentegen is wellicht dat de uiteindelijke conclusie hard kan zijn, veel harder dan van een enkel onderzoek of een enkele meta-analyse. In dit geval is een meta-meta-analyse eigenlijk heel welkom, want het betreft vele publicaties met soms tegenstrijdige resultaten over een zaak die nog steeds controversen oproept.
Het onderwerp is namelijk homeopathie, de lezers van Skepter welbekend en bovendien besproken in twee Skeptische Notities (2), (3). Het kan, lijkt me, geen kwaad om nog even de twee hoofdprincipes te noemen. Ten eerste is er het `similia similibus curentur' (Hahnemann, 1796), het idee dat ziekten en afwijkingen genezen kunnen worden door toediening van een middel dat bij gezonde mensen gelijkende afwijkingen opwekt en overeenkomstige symptomen doet ontstaan. Dit grondidee is bij kritisch en goed opgezet onderzoek nooit bevestigd, evenmin als het tweede principe: homeopathische geneesmiddelen zouden hun werkzaamheid behouden ook wanneer na herhaald verdunnen en schudden (het zogeheten potentiëren) nauwelijks meer één molecuul van de oorspronkelijke stof in kwestie in het oplosmiddel aanwezig kan zijn.
De auteur van de meta-meta-analyse, professor Edzard Ernst van het Department of Complementary Medicine, University of Exeter, in het VK, bouwt eigenlijk voort op het werk van Linde et al. (4), die in 1997 een grote meta-analyse publiceerden over in totaal 186 trials die dubbelblind en gerandomiseerd waren en een controlegroep met placebo hadden. Daarvan werden er slechts 89 geschikt bevonden voor een meta-analyse, terwijl van 26 werd vermeld dat ze van goede kwaliteit waren. Het ging hierbij om een uitgebreid scala van aandoeningen. Ernst noemt deze meta-analyse`technically superb'. De conclusie van Linde et al. was dat de klinische effecten van de besproken homeopathische behandelingen niet geheel aan placebowerking waren toe te schrijven, maar iets meer inhielden. Hoewel deze conclusie vergezeld ging van waarschuwingen dat de homeopathische behandeling in geen enkel geval duidelijk superieur was aan een placebo, werd ze door de internationale homeopathiewereld met gejuich begroet. Homeopathie kwam weer wat meer in de schijnwerpers te staan en in de afgelopen vijf jaar verschenen een aantal nieuwe meta-analyses van gepubliceerd onderzoek. Ernst beoordeelt nu in zijn meta-meta-analyse de sinds 1997 verschenen meta-analyses om het naar zijn mening nog steeds niet opgeloste probleem van de klinische werkzaamheid een nieuwe kans te geven.
Om te beginnen bespreekt Ernst zes publicaties (van de 17 artikelen die in databases gevonden werden en aan de in- en uitsluitingscriteria voldeden) die de grote meta-analyse van Linde et al. nog eens goed onder de loep namen. Werden de behandelde onderzoeken opnieuw, en nu nog kritischer bekeken, dan bleek het overwicht van homeopathische behandeling over placebowerking nergens overtuigend aan te tonen, en bovendien viel het verschil weg naarmate de onderzoeken methodologisch beter waren opgezet. De oorspronkelijke meta-analyse van Linde et al. kreeg trouwens kritiek wegens het opnemen van verschillende geneeswijzen, van verschillende aandoeningen en ook van niet-gerandomiseerde trials. De resterende elf meta-analyses werden gepubliceerd tussen 1997 en 2001. Vier hiervan vermelden Ernst als auteur – een wat merkwaardige situatie: een onderzoeker beoordeelt naast publicaties van anderen ook die van zichzelf.
Aan de conclusies lijkt het niets toe of af te doen, want van deze 11 meta-analyses komen er acht uit de bus met een negatief resultaat, dat wil zeggen de homeopathische therapie gaf in geen der onderzoeken betere resultaten dan een placebo. Slechts in de overige drie meta-analyses wordt enig effect gezien dat de placeboresultaten overtreft, maar de auteurs van de bestudeerde publicaties vermelden zelf al dat hun gegevens ontoereikend waren om er harde conclusies uit te trekken. Volledigheidshalve moet worden gezegd dat ook op enkele van de acht `negatieve' meta-analyses wel kritiek kon worden geleverd. De aandoeningen die homeopathisch en met placebo's werden behandeld varieerden van postoperatieve ileus (darmverlamming na een buikoperatie), late spierpijn, migraine, chronische astma, osteoartritis en reumatische aandoeningen tot de homeopathische toepassing van arnica en oscillococcinum (zie Skepter, december 1993 en september 1994).
Wanneer we ons nu richten op de conclusies van dit uitgebreide onderzoek zien we dat Ernst eerst een samenvattend oordeel geeft over de zes heranalyses van het grote onderzoek van Linde et al. uit 1997. Het luidt dat de gunstige beoordeling van homeopathische behandelingen ten opzichte van placebo's niet gerechtvaardigd is geweest. Ook bij de elf nieuwere meta-analyses bleken er geen overtuigend betere resultaten van homeopathische behandeling te zijn dan van placebo's, en dat bij alle bestudeerde aandoeningen. Op grond van deze bevindingen mag gesteld worden dat er geen klinisch bewijs is om homeopathische behandeling bij de onderzochte aandoeningen aan te bevelen. Professor Ernst, die onder zijn artikel vermeldt dat hij een beoefenaar van de homeopathie is, verdient overigens lof voor zijn eerlijkheid en objectiviteit.
Een ander recent groot overzicht is dat van Susan O'Meara et al., onder wie de Nederlander Jos Kleijnen, van het NHS Centre for Reviews and Dissemination van de Universiteit van York in het VK. (5) Dit betreft 14 meta-analyses die de door Ernst behandelde gedeeltelijk overlappen. Ook hun criteria voor opneming of uitsluiting waren vrij streng: het moesten gerandomiseerde klinische onderzoeken zijn die aan bepaalde eisen voldeden, maar ditmaal zijn er ook enkele meta-analyses van de klassieke, geïndividualiseerde homeopathie in opgenomen en in sommige publicaties werden tevens vergelijkingen met de zogenaamde allopathie (de homeopathische term voor reguliere therapie) gemaakt. Wederom was er een breed scala aan ziekten en aandoeningen die homeopathisch werden behandeld. Naast de door Ernst genoemde waren dat bijvoorbeeld licht hersenletsel, premenstrueel syndroom, influenza, diarree en middenoorontsteking bij kinderen. De auteurs wijzen erop dat alle rapportage over homeopathie kritisch bekeken moet worden, ten eerste omdat veel gepubliceerd onderzoek niet representatief is voor de gebruikelijke homeopathische praktijk, en ten tweede omdat uitspraken over effectiviteit moeten worden beoordeeld in samenhang met methodologische problemen van het onderzoek. Ze concluderen vervolgens, evenals Ernst, dat er momenteel (na meer dan 200 jaar dus, FB) onvoldoende aanwijzingen zijn om homeopathische behandeling bij enigerlei aandoening aan te bevelen. Deze publicatie is voorzien van een uitgebreid literatuuroverzicht (1990-2001).
Tot slot nog eens een goed opgezet, apart onderzoek van individuele homeopathische behandeling van patiënten met reumatoïde artritis (6). Het ging om 112 poliklinische patiënten met bewezen reumatoïde artritis die al reguliere therapie ontvingen (NSAID, dat wil zeggen aspirineachtige ontstekingsremmers zoals ibuprofen, of diclofenac en DMARD, dat zijn langzamer werkende antireumamiddelen zoals goudverbindingen en sulfasalazine) en die gedurende zes maanden gevolgd werden. Helaas volbrachten slechts 58 patiënten het onderzoek. Een deel van de patiënten kreeg 42 homeopathische middelen in diverse verdunningen, in totaal 59 preparaten, een ander deel kreeg een placebo en de resultaten werden zowel subjectief als objectief beoordeeld aan de hand van pijnklachten, gewrichtsverschijnselen, duur van de ochtendstijfheid en de bloedbezinking (bezinkingssnelheid van de rode bloedlichaampjes). Wat bleek? Op de pijnschaal gaven de placebopatiënten na drie maanden significant minder pijnklachten aan dan de met homeopathische middelen behandelden. Wat de gewrichtsafwijkingen, ochtendstijfheid en bloedbezinking betreft, was er echter tussen beide groepen geen verschil.
Zou nu, met al deze gegevens voorhanden, het laatste woord over homeopathie gezegd zijn?
Literatuur
1. Ernst E. A systematic review of systematic reviews of homeopathy. Br J Clin Pharmacol 2002, 54, 577-582
2. Smagt, C P van der. Homeopathie: het wonder van het gelijkende. Skepsis, Utrecht 1992 (Skeptische notities nr. 6).
3. Noordwijk, J van, Boer P, Smagt, C P van der (redactie). Homeopathie: 200 jaar vereerd en versmaad. Skepsis, Utrecht 1996 (Skeptische notities nr. 10).
4. Linde K, Clausius N, Ramirez G, et al. Are the clinical effects of homoeopathy placebo effects? A meta-analysis of placebo-controlled trials. Lancet 1997, 350, 834-843.
5. O'Meara S, Wilson P, Bridle C, Kleijnen J, Wright K. Homeopathy a bulletin summarising the research evidence of the effectiveness of homeopathy. Effective Health Care 2002, 7 nr. 3.
6. Fisher P, Scott D L. A randomized controlled trial of homeopathy in rheumatoid arthritis. Rheumatology 2001, 40, 1052-1055.
Auteur Dr. Frans Bijlsma is patholoog.


Edzard Ernst is arts en heeft homeopathie gestudeerd en beoefende zowel homeopathie als andere alternatieve geneeswijzen. Hij is de eerste hoogleraar ter wereld in de alternatieve geneeskunde (Exeter University , Engeland). Samen met de natuurkundige Simon Singh heeft hij recent (2010) een boek over alternatieve geneeswijzen gepubliceerd "Bekocht of behandeld?" (uitg. Arbeiderspers Amsterdam), waarin onder meer homeopathie, acupunctuur, kruidengeneeskunde en chiropractische therapie aan de orde komen.

henk wijnen
Berichten: 181
Lid geworden op: Vr 13 Jun 2008 15:46

Re: Anti-kwakzalvers hebben oogkleppen op

Berichtdoor henk wijnen » Wo 9 Feb 2011 12:36

Ik vind dit razend interessante informatie.
Ben me er steeds meer aan het verdiepen in deze materie.
Heb zelf nog lang niet alles duidelijk. Alleen wordt vlgs mij homeopathie wel telkens op éen grote hoop gegooid.
ik denk bijvoorbeeld dat natuurgeneeswijze iets heel anders is als homeopathie. Toch?
En in natuurgeneeswijze geloof ik wel.
Immers de reguliere geneesmiddelen vinden hun oorsprong in bloemen en planten welke naderhand chemisch nagemaakt worden.
Ik snap eigenlijk ook niet zo goed waarom ze het dan niet bij planten houden.
Alleen geld?

WillemT
Berichten: 399
Lid geworden op: Do 4 Okt 2007 18:06

Re: Anti-kwakzalvers hebben oogkleppen op

Berichtdoor WillemT » Wo 9 Feb 2011 22:51

Homeopathie is een goed afgebakend begrip dat in het geciteerde artikel in “Skepsis” duidelijk omschreven wordt.
WillemT schreef:Ten eerste is er het `similia similibus curentur' (Hahnemann, 1796), het idee dat ziekten en afwijkingen genezen kunnen worden door toediening van een middel dat bij gezonde mensen gelijkende afwijkingen opwekt en overeenkomstige symptomen doet ontstaan. Dit grondidee is bij kritisch en goed opgezet onderzoek nooit bevestigd, evenmin als het tweede principe: homeopathische geneesmiddelen zouden hun werkzaamheid behouden ook wanneer na herhaald verdunnen en schudden (het zogeheten potentiëren) nauwelijks meer één molecuul van de oorspronkelijke stof in kwestie in het oplosmiddel aanwezig kan zijn.

Natuurgeneeswijze is meer een containerbegrip, dat in Wikipedia als volgt wordt gedefinieerd
Natuurgeneeswijze is een naam die wordt gegeven aan een heel spectrum van geneeswijzen, die beogen de natuurlijke tendens van het lichaam tot zelfgenezing te activeren en die zich bij voorkeur bedienen van methoden en middelen die in de natuur voorkomen.
Kruidengeneeskunde is een onderdeel van de natuurgeneeswijze. In het boek van Singh en Ernst wordt een uitvoerig hoofdstuk aan kruidengeneeskunde gewijd.
Hieronder enkele citaten:
Ondanks al deze voorbeelden, die aantonen dat tal van kruiden ingeburgerd zijn in de gewone geneeskunde, moet worden benadrukt dat veel plantengeneeskunde nog steeds als alternatief wordt gezien. Er valt zelfs gemakkelijk een verdeling te maken tussen alternatieve kruidengeneeskunde en wat je wetenschappelijke kruidengeneeskunde kunt noemen. Het verschil tussen de twee categorieën wordt duidelijk als we de doelstellingen nog eens nagaan van de wetenschappers die in de negentiende en twintigste eeuw onderzoek deden naar plantaardige remedies.
De wetenschappers wilden de vinger leggen op het actieve ingrediënt van elke plant en dat isoleren. Vervolgens streefden naar industriele synthese om goedkope massaproductie mogelijk te maken. Ze poogden zelfs de natuur te verbeteren door te rommelen met de moleculen van het oorspronkelijke bestanddeel. De wetenschappers wilden vooral het effect van hun behandelingswijzen op patiënten vaststellen om te weten te komen welke plantenextracten veilig en werkzaam waren en welke gevaarlijk of onwerkzaam. De middelen die uit deze wetenschappelijke aanpak zijn voortgekomen, zijn zo doodgewoon geworden dat ze niet langer worden gekwalificeerd als kruidengeneeswijzen, maar eenvoudig in het domein van de moderne farmacologie zijn opgenomen

( denk bijv. aan kinine uit bast van de kinaboom en aspirine uit bast van de wilg W. T)
(...)
Aan de andere kant legt de alternatieve kruidengeneeskunde een accent op het gebruik van de hele plant of een geheel deel van de plant volgens de achterliggende filosofie dat deze planten voor onze genezing bestemd zijn. Traditionele kruidengenezers geloven dat Moeder Natuur de hele complexe mix van stoffen zo heeft georganiseerd dat ze harmonisch samenwerken.
(….)
We weten dat wetenschappelijke op planten gebaseerde farmaceutica effectief zijn, maar waar het in het bestek van dit boek om gaat, is de vraag of alternatieve kruidemedicijnen van de gehele plant ook echt werken. De meeste zijn niet getoetst op hetzelfde kritische niveau als reguliere medicijnen, maar er zijn veel studies die licht werpen op bepaalde kruidengeneesmiddelen.

(…) Ook gaan we in op een nog belangrijker punt, namelijk de veiligheid. Patienten moeten niet alleen weten welke plantenmedicijnen werken, maar ook welke gevaarlijk en zelfs dodelijk zijn.

In het volgende hoofdstuk worden bovenstaande uitgangspunten uitvoerig aan de hand van een een groot aantal kruiden toegelicht.

Bron: Simon Singh en Edzard Ernst. Bekocht of behandeld? De feiten over alternatieve geneeswijzen
Uitg. Arbeiderspers Amsterdam (2010) p.213 e.v.

WillemT


Terug naar “Gezondheid Algemeen”

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Common Crawl [ Bot] en 0 gasten