ik kan het niet meer volhouden

Vragen, informatie en discussie over zwangerschap en de ziekte van Lyme.
Gebruikersavatar
annika
Berichten: 495
Lid geworden op: Zo 8 Jan 2006 21:36
Locatie: D'chem

ik kan het niet meer volhouden

Berichtdoor annika » Za 15 Dec 2007 13:56

Laat ik hier nu toch ook maar mijn dilemma neerzetten.

Zoals een aantal van jullie weten hebben mijn partner en ik inmiddels al 4 jaar een hevige kinderwens.
We hebben 2 jaar geprobeerd, maar toen 2 jaar geleden Lyme werd gediagnosticeerd hebben we de wens in de ijskast gezet.
Nu twee jaar later wordt het, vooral voor mij, steeds moeilijker om het vol te kunnen houden. In de families en vriendenkring krijgen we steeds vaker zwangerschapsnieuws en inmiddels gaan stellen die later begonnen dan wij, voor een tweede.
In eerste instantie dachten we, toen we de wens opzij zetten, dat het voor een paar maandjes zou zijn. CBO-richtlijnen dus.
Toen bleek dat dat zeker niet het geval zou zijn was het wel slikken, maar ik wilde natuurlijk niets liever dan helemaal beter worden. Nu 2 jaar later heb ik dat helemaal beter worden een beetje naast me neergelegd, ik mag al blij zijn als het leefbaar is.
Toen het een periode behoorlijk goed met me ging had ik niet zo'n moeite met het opzij zetten van de kinderwens, omdat ik zo duidelijk resultaat zag.
Echter is het na de terugslag in mei/juni van dit jaar niet meer zo goed geworden als toen.
Sinds een maandje ben ik bezig met Azitromicine 1000mg/d 5 dagen p/w en Plaquenil 200mg/d.
De Azi is in totaal voor 6 weken en de Plaquenil in principe voor 3 maanden (tot aan de nieuwe afspraak met internist)
Ik weet dat het een zware kuur is en waarschijnlijk ben ik gewoon te ongeduldig, maar nu na ruim 4 weken merk ik nog geen enkele verbetering.
Ik heb regelmatig spiertrillingen die ook voor anderen zichtbaar zijn, sporten kost me moeite omdat de spieren voelen alsof er lood in zit, soms korte periode vage pijnklachten en weer minder energie.
Daarnaast denk ik dat ik 'gewoon' wat last heb van winterblues en dus van de onvervulde kinderwens. Ofwel, er zit een stukje psychisch bij, dat is zeker.
Het is zo moeilijk om vol te houden als er geen resultaat is, als je niet weet of er nog bacterieen worden gedood of dat de antibiotica alleen je lijf maar sloopt.
Steeds meer denk ik erover (en mijn partner kan zich dat ook goed voorstellen) om na de 6 weken Azi te stoppen en de kinderwens weer op de pakken.
Maar stel dat ik net zo'n terugslag krijg als in mei/juni wat dan? Amoxicilline tijdens zwangerschap bijv.? Maar is dat ook niet heel erg schadelijk (ik word er in ieder geval een aantal dagen ziek van als ik start)
Angst om Lyme over te dragen is er ook, maar zal dat ooit weggaan als je nooit zeker bent of het is uitgeroeid doordat ik bijv restklachten blijf houden.
Ik heb net mijn internist een brief gestuurd met een aantal vragen. Ik ben heel benieuwd wat hij erover zegt. Ik weet het gewoon even niet meer :cry:
Annika, 27, ziek sinds 1996

Gebruikersavatar
Danger
Berichten: 1660
Lid geworden op: Vr 17 Jun 2005 20:10

Re: ik kan het niet meer volhouden

Berichtdoor Danger » Za 15 Dec 2007 18:11

Hey meissie,

Ik kan mij dat dilemma ontzettend goed voorstellen.

Ook ik ben telkens aan het denken wat te doen; wel of geen tweede.
Mijn zoontje vraagt mij dagelijks om een zusje :lol: .
"Mama je moet iets meer eten, dan krijg je een hele dikke buik met een zusje erin :lol: ".
"Waarom dan niet mama?"
Tja, ik weet nog niet wat te doen. Ik ben op zich nog jong genoeg om het een paar jaar aan te kijken, maar het leeftijdsverschil zou dan erg groot worden.
Er spelen bij mij ook meerdere dingen mee, zoals de scherpe regels bij het UWV (blijf je in de WAJONG en voor hoeveel %?) en leren en/of werken en een baby erbij zou ik echt niet aankunnen.
Daarbij moet er genoeg geld binnenkomen om een gezin te onderhouden.
Zal een volgend kindje wel helemaal gezond zijn? Het is ontzettend belastend als je zelf ziek bent en je kindje ook.
enz. enz.

Als ik jou was en het was ons eerste kindje, dan zou de keuze voor mij veel makkelijker zijn.
Dan zou ik er voor gaan!
Je hebt nu zoveel AB geslikt, dat maakt volgens mij de kans een stuk kleiner om het over te dragen.
Ik zeg niet dat dat zo is, maar voor mijn gevoel.
Mijn infectiologen gaven aan dat ik gewoon zwanger kon worden. Overdracht in de zwangerschap is zeldzaam.

En daarbij; moet je je hele leven dan alleen maar bezig zijn met ziek-zijn en Lyme?
Ik vind van niet. Op een gegeven moment is het mss gewoon accepteren dat het is zoals het is en weten dat je er heel veel aan gedaan hebt (AB-kuren, revalidatie, e.d.) en er ook iets door vooruitgegaan bent. Dan de fijne dingen meepakken en voor jou zou dat een kindje zijn!
Er zijn ook genoeg mensen met Lyme die een gezond kind op de wereld hebben gezet. Je kan dat nooit van tevoren uitsluiten, maar "gezonde" mensen kunnen ook niet uitsluiten dat hun kindje iets aangeborens of erfelijks heeft wat niet van tevoren bekend was. 1 op de 3 kinderen mankeert bij de geboorte iets in mindere of meerdere mate.

Mijn advies: Ga voor datgene wat jou gelukkig maakt, Annika!
Je kan toch niet alles van tevoren weten en uitsluiten.
Afbeelding
The show must go on
I'll face it with a grin
I'm never giving in

carla
Berichten: 1029
Lid geworden op: Vr 23 Mar 2007 13:58

Re: ik kan het niet meer volhouden

Berichtdoor carla » Di 18 Dec 2007 14:42

Lieve Annika,

Wat kan ik me goed voorstellen dat je het moeilijk vind om een keuze hierin te maken.
Ik kan je natuurlijk allerlei adviezen geven, maar aan alles zitten twee kanten.
Het hebben van kinderen is een groot goed. Ik heb er vier en geniet er dagelijks van. Ook al is een dochter geestelijk gehandicapt - ze mag er zijn.
Niemand weet van tevoren of het goed gaat met de zwangerschap en of alles goed is met je kind.

Als je denkt dat je een kind een toekomst kan geven door er voor hem/haar te kunnen zijn moet je gewoon je hart volgen. Ik ken genoeg mensen die ondanks beperkingen door wat dan ook een goede ouder zijn voor hun kind.
Als je genoeg hebt aan jezelf moet je misschien nog eens achter je oren krabben.

Durf te geloven in een toekomst :!:

Liefs Carla

Gebruikersavatar
Danger
Berichten: 1660
Lid geworden op: Vr 17 Jun 2005 20:10

Re: ik kan het niet meer volhouden

Berichtdoor Danger » Wo 2 Jan 2008 11:26

Annika, het valt mij een beetje tegen dat je niet reageert op hetgeen Carla en ik voor jou geschreven hebben en wel reageert op het topic van "eend".
Als onze woorden niet zijn wat je wilde horen, kan je dat toch aangeven of bedenken dat onze woorden goed bedoeld en meelevend zijn.
Afbeelding
The show must go on
I'll face it with a grin
I'm never giving in

Gebruikersavatar
annika
Berichten: 495
Lid geworden op: Zo 8 Jan 2006 21:36
Locatie: D'chem

Re: ik kan het niet meer volhouden

Berichtdoor annika » Wo 2 Jan 2008 19:31

sorry sorry dat ik niet meer gereageerd heb. Dat heeft niets te maken met dat ik niet blij zou zijn met jullie reacties, integendeel.

Het gaat alleen lichamelijk behoorlijk belabberd, waardoor mijn gevoelens van wel/niet weer vreselijk door mekaar heen lopen.
Ik probeerde het dus eigenlijk weer een beetje rust te gunnen.

Ik ben wel echt blij met jullie reacties, bedankt!

Groetjes Annika (die nu een keer op bevestigen gaat drukken ipv opslaan :oops: )

PS nog de beste wensen voor 2008!
Annika, 27, ziek sinds 1996

Gebruikersavatar
Danger
Berichten: 1660
Lid geworden op: Vr 17 Jun 2005 20:10

Re: ik kan het niet meer volhouden

Berichtdoor Danger » Do 3 Jan 2008 11:36

Fijn dat je reageert, Annika.
Ik hoop dat jullie samen een keuze kunnen maken, want dat is erg moeilijk.
Ik wens jou ook de beste wensen voor 2008!
Afbeelding
The show must go on
I'll face it with a grin
I'm never giving in

Gebruikersavatar
annika
Berichten: 495
Lid geworden op: Zo 8 Jan 2006 21:36
Locatie: D'chem

Re: ik kan het niet meer volhouden

Berichtdoor annika » Do 3 Jan 2008 13:15

Ik denk nu zelf ook dat het het verstandigste is om te wachten tot de verhuizing achter de rug is voor we verder gaan kijken. Maar ja, ik ken mezelf, het kan zo weer omslaan hoor. Maar zoals het nu gaat zou het best onverstandig zijn, het blijft gewoon lastig.
Annika, 27, ziek sinds 1996

Mar1981
Berichten: 80
Lid geworden op: Ma 23 Apr 2007 15:58

Re: ik kan het niet meer volhouden

Berichtdoor Mar1981 » Do 7 Feb 2008 20:33

Hoi Annika,
Ik kan me jouw situatie goed voorstellen. Wij zitten in een vergelijkbare situatie. Ik ben sinds 1993 ziek en nu 26 jaar, heb een liefdevolle, stabiele relatie, een koophuis en we willen graag een kindje. Maar iedere keer komt er iets tussen. Dan is het die behandeling, dan een andere, dan is het gewoon dat het niet zo goed met me gaat en dat we nog maar even wachten, dan loopt mijn studie weer verdere vertraging op (dat ik nog studeer is een direct gevolg van de ziekte) etc. En ondertussen krijgt iedereen in de vriendenkring alsmaar kinderen. Wij willen dat ook zo graag..
Inmiddels hebben we wel besloten dat we het argument van 'kan ik dat wel aan' wegstrepen. Ik sta er bepaald niet alleen voor en lichamelijk zal het, tja, toch moeten he, want zonder zwangerschap geen kind (eh draagmoeders en adoptie enzo even daargelaten) en wie weet gaat het ook wel gewoon hardstikke goed. Ook door het argument van de overdraagbaarheid laten wij ons niet (meer) leiden. Ik leid een leven dat de moeite waard is, stel dàt ons eventuele kindje (we moeten het ook nog maar net kunnen krijgen he..) de Lyme erft, dan wil dat niet zeggen dat de kwaliteit van leven minimaal is! Maar dat is persoonlijk, andere mensen kunnen daar anders over denken of dat anders ervaren.
Het enige is, tja, de behandeling.. Ik ga binnenkort toch maar (weer) met mijn arts in conclaaf ;) over de kinderwens en de medicatie.
Ik ben wel heel benieuwd hoe het nu met jou/jullie gaat. Hebben jullie een beslissing genomen? Heb je overlegd met je arts over de medicatie?
Sterkte verder.
Groetjes Mar

Gebruikersavatar
annika
Berichten: 495
Lid geworden op: Zo 8 Jan 2006 21:36
Locatie: D'chem

Re: ik kan het niet meer volhouden

Berichtdoor annika » Vr 8 Feb 2008 11:37

Hoi Mar,

bedankt voor je reactie. Het blijft een lastige beslissing, maar wij staan er nu wel ongeveer hetzelfde voor als jullie. Ik ben dan wel de afgelopen 2 jaar behandeld voor Lyme, maar momenteel gaat het weer beduidend minder dan vorig jaar.
Maandag a.s ga ik weer naar de internist en hopelijk zijn dan ook de urine uitslagen binnen. Niet dat dat alles zegt, maar ik ben nu 6 weken antibiotica vrij dus als die positief is ...
Tot dusver heb ik geen hevige terugslag gehad wat betreft de spieren. Dat was vorig jaar wel toen ik stopte met de Doxy, met 6 weken kon ik haast niet meer lopen.
Nu na 7.5 week loop ik nog gewoon rond gelukkig, dus dat is wel een positief punt, de vermoeidheid en pijnklachten daargelaten :wink:
Wij hebben dadelijk eerst een verhuizing (en daarvoor 2 maanden klussen ongeveer) voor de boeg, dus we hebben nog even tijd om het aan te kijken, maar daarna zullen wij er vrijwel zeker ook gericht weer voor gaan.
Na 2 jaar proberen en vervolgens 2 jaar opzij zetten vind ik het nu echt mooi geweest en willen wij ook graag het gezinnetje wat iedereen in de omgeving wel krijgt. Zoals jij al zegt : als het lukt natuurlijk (daar zijn wij ons ook heel erg van bewust, dat het een zegen is als je een kindje mag krijgen)

Ik hoop dat jij van je arts straks ook wat meer duidelijkheid krijgt!

Mijne heeft wel gezegd welke antibiotica wel en niet, maar hij heeft nog niet aangegeven of hij eventueel wil behandelen tijdens zwangerschap.
Dat zullen we maandag dus eens aankaarten. Hij was op zich wel positief over de kinderwens en zei dat veel vrouwen juist positief reageren op een zwangerschap/kindje.

Succes en ik hoop dat je ons een beetje op de hoogte wilt houden.

Groetjes Annika
Annika, 27, ziek sinds 1996


Terug naar “Zwangerschap en Lyme”

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Common Crawl [ Bot] en 1 gast