Chronische lyme en zwangerschap

Vragen, informatie en discussie over zwangerschap en de ziekte van Lyme.
eend
Berichten: 9
Lid geworden op: Wo 28 Nov 2007 16:03

Chronische lyme en zwangerschap

Berichtdoor eend » Zo 30 Dec 2007 17:23

Hallo,

Even in het kort:

Ik heb jaren lyme, sinds 2 jaar wordt ik af en aan behandelt, momenteel met klacid en plaquenil
Mijn vriend en ik hebben een kinderwens.
Ik heb een paar vragen en hoop dat iemand het kan beantwoorden.

Ik ben erg benieuwd naar ervaringen van mensen die ondanks hun chronische lyme, toch zwanger zijn geworden;
hoe voelde je je tijdens de zwangerschap en daarna?
Ben je tijdens je zwangerschap doorbehandeld.
Ik las dat Buruscanno goede ervaringen heeft met kinderen die zijn geboren, dankzij antibiotica die is genomen tijdens de zwangerschap, dat de baby er geen nadelige gevolgen aan heeft overgehouden.

Ik wil dolgraag een kindje en mijn leeftijd speelt ook een rol, daarnaast heb ik al veel in moeten leveren op mijn leven en zou het vreselijk vinden als ik maar blijf wachten tot ik beter wordt en daarna het blijkt dat ik tegen de 40 ben ofzo.
Het risico dat het kind niet goed is, is volgens mij heel erg klein, mits ik medicatie blijf slikken, dus daar is wel uit te komen.

Waar ik me wel enigzins zorgen over maak, is hoe ik er zelf bij loop. Momenteel wisselen goede en slechte periodes elkaar af. Goede periodes betekenen dat ik nog steeds veel klachten heb, maar daar kan ik mee leven. Slechte periodes zijn erg zwaar en daar zit ik dus erg mee in mijn maag.

Ik kan er niets over vinden, ervaringsverhalen, maar hoop dat iemand wil reageren?

Groetjes,

Eend

Gebruikersavatar
annika
Berichten: 495
Lid geworden op: Zo 8 Jan 2006 21:36
Locatie: D'chem

Re: Chronische lyme en zwangerschap

Berichtdoor annika » Wo 2 Jan 2008 10:56

Hoi eend,

om meteen met de deur in huis te vallen kan ik je helaas geen advies geven.

Wel zit ik precies met hetzelfde gevoel, dus vandaar mijn reactie. Ook hier de angst van wat als ik het niet aan blijk te kunnen, ,wel of niet doorbehandelen (Amoxicilline?). Maar het wachten valt me zwaar. We zijn 2 jaar met de kinderwens bezig geweest en inmiddels staat deze 2 jaar stil. Het is haast niet meer vol te houden en ook al kun je je verhaal wel kwijt, het lijkt wel of er toch niet heel veel mensen in hetzelfde schuitje zitten.
Heel veel sterkte met jullie beslissing en ik wacht in spanning met je mee op meer antwoorden.

Groetjes Annika

PS de beste wensen voor 2008
Annika, 27, ziek sinds 1996

Gebruikersavatar
Danger
Berichten: 1660
Lid geworden op: Vr 17 Jun 2005 20:10

Re: Chronische lyme en zwangerschap

Berichtdoor Danger » Wo 2 Jan 2008 11:21

Ja, het is zwaar als je zelf ziek bent en je kind is ook ziek. Soms heb je tijden dat je niet meer weet hoe je vooruit moet, maar als je gewoon maar doorgaat, komt dat vanzelf wel weer; is mijn ervaring en onderga je de volgende moeilijke periode ook wel weer.

Het zware weegt m.i. niet op tegen het geluk dat jouw kind jou brengt.

Daarbij is het erger om je kind ziek te zien, dan zelf ziek te zijn, vind ik.

Het speelt ook mee of je partner veel thuis is om te helpen of andere mensen in jouw omgeving die zouden kunnen inspringen; als je dat van te voren afspreekt bv.

Er zijn zoveel gezinnen op de wereld waar 1 van de gezinsleden ziek is (in mindere of meerdere mate); een ouder of een kind.
Je kunt toch niet in de toekomst kijken en van te voren weten of jouw kind gezond is; gezonde mensen hebben ook een risico van 1 op de 3 dat er wat met hun kind is.
Afbeelding
The show must go on
I'll face it with a grin
I'm never giving in

eend
Berichten: 9
Lid geworden op: Wo 28 Nov 2007 16:03

Re: Chronische lyme en zwangerschap

Berichtdoor eend » Do 3 Jan 2008 12:24

Hoi Annika en Danger,

Bedankt voor jullie reacties!

@ Annika, over je kinderwens heb ik eerder gelezen en ik weet dat je in dezelfde situatie zit, frustrerend he, wel lief dat je even gereageerd hebt!

@ Danger, van het forum weet ik dat je een zoon hebt en als ik het goed begrijp ook ziek, niet mis hoor. Wat je er allemaal over zegt, klopt wel en ik begin ook in die richting te denken;

'Ja, het is zwaar als je zelf ziek bent en je kind is ook ziek. Soms heb je tijden dat je niet meer weet hoe je vooruit moet, maar als je gewoon maar doorgaat, komt dat vanzelf wel weer; is mijn ervaring en onderga je de volgende moeilijke periode ook wel weer.

Het zware weegt m.i. niet op tegen het geluk dat jouw kind jou brengt.'

Maar ik twijfel ook wel of ik mijn omgeving er mee wil belasten, en kan natuurlijk. Daarnaast of mensen er wel begrip voor hebben. Ik ben heel erg een doorzetter, maar het moet niet nog meer ten koste gaan van mezelf en al helemaal niet voor het kind.
Mijn vriend is veel van huis voor zijn werk en die wil het pertinent alleen als ik me een langere periode goed heb gevoeld. Nu is het al zorgelijk om weg te gaan als ik me slecht voel en hij kan zorgen voor een kindje op die manier niet erbij hebben. Ook logisch.
Het hoeft ook niet direct, maar ik hoop dat er meer mensen op dit verhaal stuiten en die in hetzelfde schuitje hebben gezeten en de keuze hebben gemaakt om aan een kindje te beginnen, terwijl ze al ziek waren.

Danger was jij al ziek en wist je dat je lyme had, toen je je zoon kreeg?

Voor jullie ook een gelukkig, voorspoedig en vooral gezond(er) 2008!

Groetjes,
Eend

Gebruikersavatar
Danger
Berichten: 1660
Lid geworden op: Vr 17 Jun 2005 20:10

Re: Chronische lyme en zwangerschap

Berichtdoor Danger » Do 3 Jan 2008 16:37

eend schreef:Danger was jij al ziek en wist je dat je lyme had, toen je je zoon kreeg?


Hoi Eend,

Ik was al wel ziek, maar wist toen nog niet dat ik Lyme had, toen ik zwanger was.
Ik ben al zo lang gewend om ziek te zijn of iets te mankeren, dat ik daar op een gegeven moment naar ben gaan leven en het zoveel mogelijk accepteer en doe wat ik kan. Mijn norm is gewoon ook anders geworden en er zijn genoeg "kleine" dingen die ik leuk vind of van geniet.

eend schreef:Mijn vriend is veel van huis voor zijn werk en die wil het pertinent alleen als ik me een langere periode goed heb gevoeld. Nu is het al zorgelijk om weg te gaan als ik me slecht voel en hij kan zorgen voor een kindje op die manier niet erbij hebben. Ook logisch.


Mijn man is ook veel van huis, ook nachtenlang en soms een behoorlijk eind van huis.
Dat is de afgelopen jaren ook menigmaal een punt van discussie geweest, maar als mijn man dicht bij huis op gezette tijden in 1 ruimte werk zou moeten verrichten, geloof ik niet dat ik 's avonds een vrolijke kerel op de bank heb zitten :wink: .

Dit was de reden dat ik het aankaartte, dat het best belangrijk is in mijn ogen dat je partner er is of mensen in de omgeving als je zelf chronisch ziek bent en dan ook nog een kind hebt dat ziek is.
Ik heb er wel eens heel moeilijk bijgezeten de afgelopen jaren, maar ach het was best te doen, vind ik en ik had niets van mijn zoontje willen missen; geen moment!

eend schreef:Maar ik twijfel ook wel of ik mijn omgeving er mee wil belasten, en kan natuurlijk. Daarnaast of mensen er wel begrip voor hebben. Ik ben heel erg een doorzetter, maar het moet niet nog meer ten koste gaan van mezelf en al helemaal niet voor het kind.


Ik kan alleen maar aangeven hoe ik het zelf ervaren heb, want mijn omgeving is mss anders dan jouw omgeving.
Ik heb mij heel vaak heel ontzettend alleen en in de steek gelaten gevoeld.
Veel mensen kunnen zich niet inleven en begrijpen niet wat er speelt. Soms geloven ze niet eens dat er alweer iets aan de hand is.
Nu moet ik wel zeggen dat ik mij soms mss zelf al van tevoren terugtrok en dacht; ik doe het zelf wel, ik red me wel.
Ik heb dat nu allemaal naast mij neergelegd en het boeit mij helemaal niets meer.
Wij leven ons eigen leven en ik ga met mensen om en haal daar voor mij de leuke dingen uit en de narigheid houd ik zoveel mogelijk binnen ons gezin en bij mijn ouders.
Dat werkt prima zo en zo heb ik toch wat leuke contacten en sommige mensen wil ik gewoon niet meer zien.

Mijn man en ik zijn er wel nu nog steeds moe van en dat is de reden dat we op dit moment niet aan een tweede willen beginnen en mss wel nooit.
Ik heb mij afgevraagd of een kind gelukkig zou zijn als enigst kind, maar waarom eigenlijk niet?!

Maar als ik in jouw schoenen stond en het was de eerste, zou ik er zeker voor gaan!

eend schreef:hoe voelde je je tijdens de zwangerschap en daarna?
Ben je tijdens je zwangerschap doorbehandeld.
Ik las dat Buruscanno goede ervaringen heeft met kinderen die zijn geboren, dankzij antibiotica die is genomen tijdens de zwangerschap, dat de baby er geen nadelige gevolgen aan heeft overgehouden.


Ik voelde mij al vanaf het begin van de zwangerschap niet goed en heb dat ook telkens aangegeven.
Vanaf week 20 kreeg ik al weeën en ons zoontje is 6 weken te vroeg geboren met complicaties.
Maar er is niet te zeggen of dit van de Lyme komt, mss was het wel van iets anders of gewoon toeval.

Ik heb meerderen gehoord/gelezen die idd al behandeld waren of zelfs doorbehandeld in de zwangerschap, waar de kindjes gezond ter wereld kwamen en niets mankeerden.
Vaak blijven de nare verhalen "hangen", maar ik denk dat het vaker goed gaat, dan mis.

eend schreef:Ik wil dolgraag een kindje en mijn leeftijd speelt ook een rol, daarnaast heb ik al veel in moeten leveren op mijn leven en zou het vreselijk vinden als ik maar blijf wachten tot ik beter wordt en daarna het blijkt dat ik tegen de 40 ben ofzo.


Mag ik vragen hoe oud je bent?
Ik ben het helemaal met je eens wat je schrijft.

eend schreef:Waar ik me wel enigzins zorgen over maak, is hoe ik er zelf bij loop. Momenteel wisselen goede en slechte periodes elkaar af. Goede periodes betekenen dat ik nog steeds veel klachten heb, maar daar kan ik mee leven. Slechte periodes zijn erg zwaar en daar zit ik dus erg mee in mijn maag.


Ook hier kan ik alleen uit mijn eigen ervaring reageren.
Het is soms heel zwaar, maar het komt wel goed.
Je schrijft dat je een doorzetter bent, ik denk dat het dan wel losloopt, vooral als je een gezond kindje mag krijgen, wat goed slaapt e.d.
Mss kan je het kindje sowieso 1 dag in de week naar de creche of een oppas brengen?
Vanaf 2,5 kunnen ze 2 of 3 dagdelen per week naar de peuterspeelzaal wat ook even wat lucht brengt.
Als je zo graag een kind wilt en er helemaal achterstaat en er de liefde voor hebt, geloof ik dat het allemaal wel goed komt.

Ik wens je veel sterkte met deze moeilijke beslissing.
Laat je nog eens horen hoe het gaat en of je er uit gekomen bent?

Jij ook de beste wensen.
Afbeelding
The show must go on
I'll face it with a grin
I'm never giving in

Gebruikersavatar
Nikki
Berichten: 131
Lid geworden op: Za 16 Dec 2006 18:38
Locatie: Friesland

Re: Chronische lyme en zwangerschap

Berichtdoor Nikki » Zo 24 Aug 2008 14:52

Hallo Eend,

Ik begrijp uit je verhaal dat voor jou zwanger zijn en leven met Lyme alleen met medicatie kan of volgens jou juist beter is? ik sta hier een beetje van te kijken omdat mijn gynaecoloog echt heel erg schrok dat ik de eerste twee maanden doxy slikte. Ik moet om de 3 weken naar het ziekenhuis en steeds worden uitgebreide onderzoeken gedaan naar de invloed die dit heeft gehad op de kleine. Maar pas na de bevalling en tijdens de ontwikkeling van het kind weten we meer... Ik voel me hier verschrikkelijk rot over en maak me enorme zorgen. Tijdens de 26 weken dat ik nu zwanger ben, ben ik bij veel artsen geweest en gebeurd dat nog steeds. Ik ben namelijk met al mijn medicatie gestopt, muv Xyzal en met Zoloft moest ik beginnen omdat ik erg depressieve klachten kreeg tijdens de zwangerschap. Daarvoor slikte ik ook al een AD. Enfin, medicatie tijdens de zwangerschap wordt verder ten strengste afgeraden. En ik weet nu uit ervaring dat het zwaar is en kan zijn, maar de gezondheid van de baby is belangrijker dan het welbevinden van de moeder tot zoverre. Ik heb nu ook veel ontstekingactivteit, maar daarvoor was ik al erg ziek. Door de hormonen is het te dragen denk ik. Maar ik begrijp dus niet dat mensen meer medicatie zouden slikken tijdens de zwangerschap. Dat is toch het erste wat je je kind aan kan doen of zie ik het verkeerd?
Ziek vanaf tiende. Tig diagnoses gesteld (ME, FM...)waaronder Lyme. Nog geen juiste behandeling gehad / gevonden en op zoek naar hét antwoord en hét juiste medicijn!

Gebruikersavatar
vonneke
Berichten: 7127
Lid geworden op: Do 16 Jun 2005 20:57

Re: Chronische lyme en zwangerschap

Berichtdoor vonneke » Ma 25 Aug 2008 19:53

Hallo Nikki

Ik kan me goed voorstellen dat je behoorlijk in spanning zult zitten of alles met de baby goed zal gaan, nu tijdens de zwangerschap maar ook nog daarna. Ik hoop van harte dat alles goed zal gaan.

Ik weet enigzins wat het is omdat we het met onze kleinzoon mee gemaakt hebben.

Medicatie tijdens de zwangerschap is natuurlijk beter van niet maar soms ontkom je er niet aan.


Dat Doxy wordt afgeraden tijdens zwangerschap is bekend.Dan wordt meestal amoxiciline gegeven om te voorkomen dat de infectie wordt overgedragen op de baby.

Heel fijn dat alles zo goed in de gaten wordt gehouden bij jou en er om de 3 weken onderzoeken worden gedaan.

Door de hormonen is het te dragen denk ik


Dat is ook wat Burrascano beschrijft:

During pregnancy, symptoms generally are mild as the hormonal changes seem to mask many symptoms.


http://www.lymeneteurope.org/forum/view ... 134#p12134

Ik wens je veel kracht en hoop dat je over een aantal weken volop van je kindje genieten kunt.

Groetjes, Yvonne

Je zelfbeeld bepaalt vaak de grenzen
van wat je als individu kunt bereiken.


Afbeelding

Gebruikersavatar
Nikki
Berichten: 131
Lid geworden op: Za 16 Dec 2006 18:38
Locatie: Friesland

Re: Chronische lyme en zwangerschap

Berichtdoor Nikki » Ma 25 Aug 2008 23:36

Dank je wel Yvonne voor je bemoedigende woorden.
Dus het klopt wel van die hormonen... Ja zo ervaar ik het ook.
Alles gaat wel gewoon door, maar het is draaglijker lijkt het.
Ik moet nu letterlijk bloed in mijn urine of ontlasting hebben, wil ik echt door hebben dat er weer iets mis is...
Helaas of misschien wel gelukkig, heb ik geen andere medicatie voorgeschreven gekregen tijdens de zwangerschap. Ik moest meteen met de doxy stoppen en een andere optie was er niet. Nu pas lees ik dat amox. ook een optie was. Maar dan nog zou ik wel huiverig voor zijn hoor. Maar nu is het te laat denk ik. Ik hoop echt dat ons kindje niet door zal maken wat ik heb doorgemaakt.
Ziek vanaf tiende. Tig diagnoses gesteld (ME, FM...)waaronder Lyme. Nog geen juiste behandeling gehad / gevonden en op zoek naar hét antwoord en hét juiste medicijn!


Terug naar “Zwangerschap en Lyme”

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Common Crawl [ Bot] en 0 gasten